معنى لغات : « سلف » يعنى گذشته است . « مقت » خشم . « ربائب كم » جمع ربيبه ، زن مربى بچه ، زنى كه از شوهر ديگر فرزند دارد ، دختر زن از شوهر ديگر . « حجور » جمع حجر با ضم و كسر حا بمعنى نگاهدارى و سرپرستى و معنى كلمه در آيه بچه هاى همسر است كه در سرپرستى مرد هستند . « حلائل » جمع حليله بمعنى همسر و زن كه آميزش با او مجاز است . « اصلاب كم » جمع صلب بضم صاد بمعنى سخت ، و ستون فقرات ، و نسل و اولاد . جهت نزول : اسباب النّزول سيوطى : مردى از انصار روايت كرده است : چون ابو قيس بن اسلت از دنيا رفت و او مردى صالح و درستكار بود پسرش قيس زن پدر خود را خواستگارى كرد ، او گفت : من تو را فرزند خود مىدانم و تو مردى فهميده و صحيح العمل هستى و نزد پيغمبر رفت و سرگذشت را عرض كرد ، فرمود : برگرد به خانه ات آنگاه اين آيه نازل شد . ترجمه : 22 اى مسلمانان گذشته ها گذشته است . ديگر چنين كارى نكنيد با زن پدرهاتان همسر نشويد مگر آنچه زين پيش بوده است كه بزهكارى است و زشت و موجب خشم خدا است . 23 و نيز بر شما حرام است همسرى با مادران و دختران خواهرهاى خودتان ، و نيز عمّه ها و خاله ها و دخترهاى برادر و خواهر و هم زنهائى كه شما را شير داده‌اند و دخترهاى آنها كه خواهر رضائى شما هستند و مادر همسر و پيشزاده هائى كه در سرپرستى شما هستند البته اگر با مادر آنها همبستر نشديد مىتوانيد با خود آن دخترها همسر شويد ، و باز زن پسرهاى